Wat bleek? Van iedereen die sinds 1987 een bouwvergunning had aangevraagd bij de gemeente Groningen, was de volledige aanvraag terug te vinden op de gemeentelijke website. Op zich niet zo’n ramp, ware het niet dat in deze aanvragen werkelijk alles over de Stadjers in kwestie terug te vinden is: sofi-nummers (sorry, burgerservicenummers), bankrekeningnummers, telefoonnummers, e-mailadressen en handtekeningen. En niemand die kan nagaan wie de gegevens inziet, en hoe er gebruik van wordt gemaakt.

(Mild) voorbeeld van een aanvraag bouwvergunning

Op die manier kunnen criminelen wel erg makkelijk op andermans naam contracten af te sluiten en aankopen doen. Gelukkig zag de gemeente dit na de berichtgeving in april ook in en haalde ze de site offline. Dat dacht iedereen tenminste. Tot ik er deze week achter kwam dat alleen de indexpagina offline was gehaald. Alle dossiers kon ik via mijn browser-historie nog achterhalen.

Via één URL ([em]http://fleximap.groningen.nl/documenten/bouwdossiers/vd10906-a1-1.djvu[/em]) kon iedereen die het wilde in principe alle bouwaanvragen achterhalen, want de dossiers zijn logisch genummerd. Zo kon je ook op http://fleximap.groningen.nl/documenten/bouwdossiers/vd234-a1-1.djvu of http://fleximap.groningen.nl/documenten/bouwdossiers/vd21456-a1-1.djvu een bouwdossier aantreffen.

Na mijn berichtgeving op de site van OOG TV gisterochtend, ontkende de gemeente aanvankelijk dat de gegevens nog benaderbaar waren van buitenaf. Later op de dag kwam een ambtenaar er blijkbaar achter dat er toch meer aan de hand was, en heeft de gemeente het lek gedicht. De dossiers zijn nu alleen nog te raadplegen op het kantoor van de dienst Ruimtelijke Ordening en Economische Zaken van de gemeente Groningen.

Wat dat betreft zijn ze in Tilburg beter af. Daar kan iedereen nog steeds de dossiers inzien, maar doordat er eerst met DigID moet worden ingelogd, kan precies worden nagetrokken wie welke dossiers heeft bekeken.

Nu maar hopen dat de gegevens écht niet meer op internet te vinden zijn.

Nee, ik ben niet vergeten die zin af te maken. Ik was door m’n 140 tekens heen. Jep, dat waren ze al. Glashard hè, niet stiekem een paar letters extra, daar is microblogdienst Twitter niet voor. Overigens, wie heeft dat woord eigenlijk uitgevonden, microblog?

Vanaf vandaag ga ik weer bloggen. Ja, vandaag, uitgerekend de dag na de verloren WK-finale. Een nieuwe start. Persoonlijk bloggen. Bloggen voor vrienden, kennissen en anderen die het toevalligerwijs leuk vinden te lezen wat me bezig houdt. Van korte posts tot uitgebreide verhalen, we zien wel wat het wordt.

Oh, en waar al mijn vorige blogposts heen zijn? Die zijn achtergebleven op mijn oude weblog.