24
Afgelopen woensdagavond hoorde ik het nieuws dat mijn oud-collega’s bij Kink FM eerder die dag te horen hadden gekregen. Hun baas, mijn oud-baas, Arjen Grolleman was op 37-jarige leeftijd plotseling overleden. In zijn huis, door wat lijkt op een noodlottig en vooral lullig ongeluk.
Voor wie Arjen niet kent: Arjen was een man met een grote liefde voor muziek, poëzie en andere vormen van kunst, en hij zocht in die kunst graag de extremen op. Als belichaming (en later ook baas) van Kink FM heeft hij een generatie geïnteresseerde muziekliefhebbers anderhalf decennium lang van hun dagelijks brood voorzien. Arjen verdiende het meeste geld met voice-overs voor onder meer televisie (oa RTL 5), maar leefde toch vooral voor zijn radiostation. En voor zijn programma X-rated, dat zijn goede vriend Bob Rusche, met wie hij het de laatste jaren samenstelde en presenteerde, komende zondag zal voortzetten. Want X-rated zonder Arjen mag raar zijn, Kink FM zonder X-rated is onvoorstelbaar.
Ik kende Arjen – naast degene die mij de kans had gegeven landelijke muziekradio te presenteren – vooral als een man met sterke meningen. Ik was het vaker met hem oneens dan eens, maar hij zette je altijd aan het denken. Hij hield niet van hypocrisie, zo bleek afgelopen week nog toen hij op Twitter aangaf zich eenzaam en alleen te voelen omdat al zijn collega’s lyrisch waren over Radio 555. Ook had ik de indruk dat hij soms ten onrechte bang was voor dingen. Zo zag hij internet als een grote bedreiging voor Kink FM. Afgelopen week stuitte ik nog op een paar filmpjes die ik een dik jaar geleden maakte bij Kink van het in de magnetron zetten van een door midden gesneden druif. Arjen gaat daar zo ver mogelijk achterin de hoek staan, verrukt als een klein kind, maar bang voor het ‘plasma’ dat de druiven zouden afgeven.
Het schijnt dat iedereen die met hem samen heeft gewerkt een hele doos anekdotes heeft over Arjen. Ik heb die niet. Arjen herinner ik me aan kleine dingetjes, aan zijn meningen, aan zijn opmerkingen, aan de manier waarop hij liep en aan hoe hij het ene moment de vrolijkste in de ruimte leek te zijn, en hij zich het volgende moment chagrijnig mompelend terugtrok achter zijn bureau. Als we – verschillend als we waren – al iets deelden, dan waren het misschien bepaalde woordspelingen, en natuurlijk de voorliefde voor het soort muziek dat maakt dat je eenzaam in een donker hoekje wilt gaan zitten.
De laatste tijd sprak ik hem nagenoeg niet. Ik vind het ergens ook raar dat zijn dood me al dagenlang bezig houdt. Aan de ene kant mis ik Arjen omdat Kink FM me lief is, en ik weet hoe moeilijk het voor iedereen daar zal zijn verder te gaan zonder hem, aan de andere kant omdat hij me meer beïnvloed en geraakt heeft dan ik tot nu toe realiseerde.
Morgen (maandag) tijdens zijn uitvaart zullen landelijke, regionale en lokale radiostations in heel Nederland hem eren door zijn favoriete nummer te draaien. Een klein stukje erkenning voor de bijzondere man waar we als radiomakend Nederland veel te vroeg afscheid van moeten nemen.
Arjen, hopelijk spreken we elkaar ooit nog eens.
filed under: Actueel, Leven, Muziek, Radio | permalink